Τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου οι κάτοικοι
των χωριών, που βρίσκονται στους πρόποδες του Παγγαίου του Δήμου Αμφίπολης συνηθίζουν να ανηφορίζουν στις πλαγιές του βουνού για να μαζέψουν τσάι και ρίγανη. Είναι το γνωστό σε όλους μας «τσάι του βουνού» με την ιδιαίτερη μυρωδιά και το χρυσοκίτρινο χρώμα, ένα αφέψημα, που τα κρύα, χειμωνιάτικα βράδια μάς ανακουφίζει.Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, η μάστιγα των λαθροσυλλεκτών από τους γείτονες Βαλκάνιους έχει απογυμνώσει το βουνό από το τσάι αυτό. Γιατί οι βαλκάνιοι έρχονται νωρίς πριν καλά-καλά ωριμάσει το τσάι και χωρίς σεβασμό ξεριζώνουν το θαμνώδες φυτό στην προσπάθειά τους να συλλέξουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα.
Στον αντίποδα, οι κάτοικοι των παρακείμενων χωριών σέβονται το αυτοφυές αυτό φυτό και με αγάπη κόβουν τις ώριμες κορυφές τους, όπου είναι το άνθος τους προκειμένου να υπάρχει και τον άλλο χρόνο.
Πότε, αλήθεια, σε αυτόν τον τόπο θα μάθουμε να προστατεύουμε τα προϊόντα μας από τους λογής-λογής επιτήδειους; Πότε, αλήθεια, η νομοθεσία θα ακουμπήσει κάποιες τέτοιες περιπτώσεις;
Κείμενο: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος-Δημοσιογράφος)
Πότε, αλήθεια, σε αυτόν τον τόπο θα μάθουμε να προστατεύουμε τα προϊόντα μας από τους λογής-λογής επιτήδειους; Πότε, αλήθεια, η νομοθεσία θα ακουμπήσει κάποιες τέτοιες περιπτώσεις;
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις ένα δίκαιο από να τα ξεριζώνουν οι Βαλκάνιοι καλύτερα να τα καίμε.
Αυτό θα πει εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ......
Πάντως, οι κάτοικοι των χωριών του Δήμου Αμφιπολης σίγουρα ενδιαφερονται, οπότε η ανώνυμη επισήμανση του ανώνυμου σχολιαστή μάλλον δεν τους ενδιαφέρει και πολύ. Συν τοις άλλοις, ποιος συμβούλευσε ότι "καλύτερα να τα καίμε"...? Ιορδάνης Ξανθοπουλος, Φιλολογος/Δημοσιογραφος
ΑπάντησηΔιαγραφή