οι κάτοικοι είναι συνήθως λίγοι και υπερήλικες, οι διακοπές ρεύματος και νερού είναι πιο συχνές. Μέχρις ενός κάποιου λογικού σημείου, αυτό γίνεται κατανοητό, εφόσον πλήττονται λιγότεροι άνθρωποι.
Όμως, τα
Σαββατοκύριακα, που κάποιοι ετεροδημότες επισκέπτονται τις κλειστές κατοικίες
τους για κάποιες δουλειές, άραγε πόσο δικαιολογημένη είναι αυτή η ενέργεια;
Πόση υπομονή πρέπει να έχει κάποιος για να περιμένει μία ολόκληρη ημέρα να
έρθει το ρεύμα ή το νερό; Πολίτες «δεύτερης κατηγορίας» αισθάνονται οι δημότες
των μικρών αυτών χωριών, οι οποίοι βλέπουν το σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που
δεν τους λογαριάζει.
Σε ένα
τέτοιο μικρό χωριό του Δήμου Αμφίπολης βρέθηκαν προσφάτως συγγενικά μου πρόσωπα
και «γεύτηκαν» την αδιαφορία της εκεί Δημοτικής Αρχής. Ένα μικρό χωριό, με
λίγους κατοίκους, που το σκεπάζει η σιωπή, με τους δημοτικούς λαμπτήρες στους
δρόμους τα βράδια σβηστούς, πώς μπορεί να διώξει το φόβο από τις ψυχές των
γερόντων που κλείνονται στα σπίτια τους πριν καν νυχτώσει;
Περισσότερη
προσοχή και φροντίδα στα μικρά χωριά μας, που κρατούν την ανάσα κάποιων Δήμων
ακόμη ζωντανή!
Κείμενο: Ιορδάνης
Ξανθόπουλος (Φιλόλογος - Δημοσιογράφος)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.