Θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός, και μοιρολόγια, και γεμάτη θλίψη, ως κατωτέρω φαίνεται, είναι η ζωή του,σαν του Chopin το ΄΄Πένθιμο Εμβατήριο΄΄...(La Marche funèbre de Chopin)
Του Βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, του Χρήστου του Γιαννούλη:
΄΄...Ας παραμείνουμε σεμνοί και σιωπηλοί στον πνιχτό θρήνο. Εμείς λέμε πως φέτος δεν είναι ανάγκη να Γιορτάσουμε...΄΄
Διαχρονικά, πολιτικά ανθρώπινος, καμία σχέση,
με την μαυροφορεμένη την βαρυπενθούσα,
συντρόφισσα πολιτική τού Βουλευτή, στο ΜΑΤΙ τότε,
μετέπειτα υπουργό στα Βόρεια της Χώρας...
Όμως του υστερογράφου η αναφορά, νομίζω ελλιπεστάτη
:
΄΄Υ.Γ.: όπως ΠΟΤΕ δεν Γιορτάζουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου,
τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ή τη δολοφονία του
Αλέξη Γρηγορόπουλου. ΄΄
Για την στυγνή δολοφονία στη ΜΑΡΦΙΝ, κ. Βουλευτά,
και, παρ΄ ολίγον, Περιφερειάρχα Κεντρικής Μακεδονίας,(Ποσοστό νίκης υπενθυμίζω 11.8%):
Της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου (4 μηνών έγκυος),της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσακάλη, καμιά αναφορά?
Που χάσανε την ζωή μαρτυρικά πριν 10 χρόνια,
μέσα στο φλεγόμενο κτίριο της οδού Σταδίου...
Επιλεκτική η πολιτική ευαισθησία, επιλεκτικός και ο ανθρωπισμός?

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.