Καλο το πόνημα σου Νάντια.... αλλά η σιωπή είναι χρυσός

Εξανέσθη η κ Νάντια Δερέμπεη και σπάει .....την σιωπή της για την
δικαστική  διαμάχη της με το ΔΙΚΤΥΟ TV .Με την τότε ιδιοκτήτρια του καναλιου κ Φ Αραμπατζή .Δεν θα εμπαινα στην λογική να γράψω κ Δερεμπεη  ή να υποθέσω οτι η δικαστική σας διαμάχη με τον τηλεοπτικο σταθμο είχε να κάνει και με το ότι η τότε ιδιοκτητρια είναι σήμερα βουλευτής .Αλλά θα ήθελα να μου απαντήσετε σε δυο ερωτήματα

1.Προ χρόνων είχατε ακολουθήσει την δικαστική οδο για οφειλές απο την TVS .Μπορειτε να μας  ενημερώσετε για το αποτέλεσμα εκείνης της δικαστικής διαμάχης.
2.Ως νέος άνθρωπος και δημοσιογράφος που οφείλει να υπερασπίζει την αξιοκρατία και το δίκιο .Μπορείτε να μας ενημερώσετε για τις προυποθέσεις ή τις διαδικασίες ΑΣΕΠ  που επιλεγήκατε ως ειδικός σύμβουλος του αντιπεριφερειάρχη Σερρων κ Μωυσιάδη


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Κ ΔΕΡΕΜΠΕΗ 


Τόσο καιρό-πάνε δυο χρόνια περίπου από τότε που ξεκίνησε αυτή η "περιπέτεια"-τόσο εγώ όσο και η συνάδελφος Ελένη Μωραίτη επιλέγουμε συνειδητά να μην μιλούμε για την δικαστική μας διαμάχη με το κανάλι στο οποίο εργαζόμασταν. Δεν θα το έκανα ούτε και τώρα γιατί θεωρώ πως όταν ακολουθείς το δρόμο της δικαιοσύνης όλα τα λόγια είναι περιττά. Ωστόσο ένα και μόνο σχόλιο σε σχετική ανάρτηση με ώθησε στο να το πράξω. "Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός εκ του ευεργετηθέντος" έγραψε μία κυρία αναφερόμενη σε εμένα και την Ελένη. Φράση που ομολογώ πως είναι από τις αγαπημένες μου, σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να χαρακτηρίσει εμένα. Έγινα εγώ εχθρός του καναλιού επειδή διεκδικώ αυτά που δικαιούμαι;Νομίζω πως η απάντηση είναι σαφώς όχι. Με ευεργέτησε το εν λόγω κανάλι;Ναι είναι η απάντηση γιατί κατά την εργασία μου σ' αυτό έμαθα , "ψήθηκα" στη δουλειά και τελικά βελτιώθηκα σ' αυτό που κάνω τόσα χρόνια. Την ευεργεσία του καναλιού όμως τη ΔΟΥΛΕΨΑ. Και μάλιστα με το παραπάνω. Ατέλειωτες ώρες δουλειάς σε συνθήκες που πάρα πολλές φορές δεν ήταν οι ιδανικές....Αλλά εγώ δεν τα παρατούσα, δεν εγκατέλειπα. Γιατί αγαπούσα τη δουλειά μου, τους συναδέλφους μου,το κανάλι... Κ ήμουν εκεί. Κ δούλευα απλήρωτη για αρκετούς μήνες (και ανασφάλιστη για μερικούς) κάνοντας παρόλα αυτά με τον καλύτερο τρόπο τη δουλειά μου. Κ τελικά πως ανταμείφθηκα;Με μια άδικη και με συνοπτικές διαδικασίες απόλυση χωρίς μάλιστα να μου καταβληθούν όλα όσα μου οφείλονταν βάσει νόμου. Γιατί;Τον ακριβή λόγο δεν μου τον εξήγησαν ποτέ. Για οικονομία μου είπαν τότε αλλά αντ' αυτού ακολούθησαν προσλήψεις νέων εργαζομένων τους οποίους μάλιστα αναζητούσαν εναγωνίως προς αντικατάστασή μου πριν ακόμη απολυθώ. Αργότερα βέβαια άκουσα πολλά προερχόμενα από τους κύκλους του καναλιού : "ήταν απείθαρχη, έβγαζε γλώσσα,υποκινούσε τις απεργίες(!!!)". Απείθαρχη γιατί τόλμησα να πω πως δεν δέχομαι την προωθούμενη τότε μείωση των μισθών αν δεν επανεξεταστεί πρώτα και το ωράριο εργασίας μου;Απείθαρχη γιατί πίστευα πως πρέπει να διεκδικούμε καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας μας και καταβολή των δεδουλευμένων μας;; Αυτή τη στιγμή θα μπορούσα να κάνω "σημαία" την καταδίκη της βουλευτού για την υπόθεσή μας και να πανηγυρίζω. Δεν το κάνω όμως. Κ δεν το κάνω γιατί ,πέρα από την λογική ικανοποίηση που μπορεί να νιώθει κανείς μετά από οποιαδήποτε δικαίωση , το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα μου είναι η θλίψη.. Θλίψη που φτάσαμε στο σημείο να βρισκόμαστε στα δικαστήρια. Θλίψη γιατί όταν απευθύνθηκα στην επιθεώρηση εργασίας η πρώην εργοδοσία μου δεν έδωσε καν το παρόν προκειμένου να βρεθεί μια λύση. Επομένως η δικαστική οδός ήταν πλέον μονόδρομος για εμένα."Το κάνουν για να πλήξουν τη βουλευτή" είπαν επίσης κάποιοι κ αναρωτιέμαι αλήθεια πώς μπορεί κάποιος να το πιστεύει αυτό;Αυτό προϋποθέτει δόλο, μνησικακία και εκδικητικότητα που δεν με κυρίευσαν ποτέ.Διεκδικώ μόνο ό,τι δικαιούμαι.Εξάλλου ένα τέτοιο "πλήγμα" θα μπορούσε να αποφευχθεί πολύ εύκολα αν γίνονταν απλώς τα αυτονόητα από την άλλη πλευρά. Κλείνοντας,ευχαριστώ όλους-συναδέλφους και μη- που εξέφρασαν με διάφορους τρόπους την αλληλεγγύη τους σε μένα και την Ελένη.''