Στη δημοκρατία οι ασκούντες την εξουσία δεσμεύονται, εκτός από τους γραπτούς νόμους, και από ορισμένους άγραφους οι οποίοι επιβάλλουν όπως τη συμπεριφορά τους διέπει αυτό το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν «αιδώ».
Η αιδώς προκαλεί την ευθιξία, τον αυτοσεβασμό και την ευαισθησία. Είναι η «ομολογουμένη αισχύνη» την αναγκαιότητα της οποίας εξαίρει ο Περικλής για την αθηναϊκή δημοκρατία. Ανήρ χωρίς αιδώ δεν είχε θέση στον δημόσιο βίο. «Τον μη δυνάμενον αιδούς και δίκης μετέχειν κτείνειν ως νόσον πόλεως». (Πλάτωνος Πρωταγόρας, 322c, 322d ). Μια από τις επιταγές της αιδούς είναι η ανάληψη πολιτικής ευθύνης, δηλαδή η ετοιμότητα για εκούσια παραίτηση από οποιοδήποτε αξίωμα όταν η συνέχιση της κατοχής του επισύρει τον λαϊκό ψόγο. Η πολιτική ευθύνη είναι απόλυτα συνυφασμένη με την δημοκρατική αρχή.
Πολιτική ευθύνη σημαίνει κύρωση. Ευθύνη χωρίς κύρωση δεν υπάρχει. Και η κύρωση μπορεί να πάρει δύο μορφές: την ποινική, όταν συντρέχουν οι νομικές προϋποθέσεις, και την πολιτική, όταν συντρέχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη αλλά ούτε παραιτούμαι ούτε αποπέμπομαι (ούτε αποπέμπω θα προσθέσω) είναι ο ορισμός της πολιτικής υποκρισίας.
Δυστυχώς ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.